Imię i nazwisko: Kamil Tatara

Nazwa blogu: Cake/blog

Miejscowość: Poznań

Data pierwszego posta: październik 2011

Były grafik komputerowy, dzisiaj – artysta malarz. Absolwent Sztuk Pięknych w Piernikowie, maluje i dorabia na boku jako graphic designer, projektując na iOS, rysując komiksy, ilustrując. Kilka dni w miesiącu wykłada Projektowanie Graficznie na jednym z prywatnych uniwersytetów. Interesuje się ogólnie pojętą sztuką wizualną, od malarstwa po motion i 3D.

Działasz na wielu frontach w internecie. Co Cię przekonało do założenia bloga na Tumblrze?

Tumblr przyciąga prostotą. Już od samego początku podajesz e-mail, wybierasz nazwę i nikt ci nie zawraca pośladków weryfikacją, odbieraniem maili itp. Czysty blog. Do tego, wyróżnia go prostota w publikowaniu mediów, reblogowanie, obserwowanie, a co najważniejsze, stream blogów, które śledzisz. Patrzysz na nie jak na “rzekę” wizualną, która się ciągle zmienia i “wyławiasz” to, co dla ciebie atrakcyjne, co zachwyca i przyciąga - w moim przypadku wizualnie. Ten stream, nawiązujący do RSS, jest chyba dla mnie najbardziej atrakcyjnym aspektem tej platformy. Ja niestety nie rebloguję, często lajkuję, albo po prostu wrzucam sobie na dysk coś, co może mi się później przydać lub mnie zainspirować. O plusach aplikacji mobilnej nie muszę wspominać, bo to podstawa!

Lubisz dokumentować swoje prace w trakcie ich powstawania? Czy masz jakieś sztuczki lub tricki, które zachowujesz tylko dla siebie?

Lubię, lubię dokumentować, by nic mi nie umknęło. Moją stronę www.tatarakamil.com traktuję jako witrynę dla skończonych już prac malarskich, a bloga na Tumblrze jako podgląd tego, co dzieje się w mojej pracowni w trakcie ich tworzenia. Jedynym trikiem jest to, że przed wrzuceniem posta do sieci kadruję go do kwadratu i daję jakiś filtr na iPhonie. Podczas pracy z farbami olejnymi to jedyny szybki i sprawdzony sposób na udostępnianie materiałów. Robię to też dla siebie, bo zawsze jest tak, że moje prace w trakcie wyglądają zupełnie inaczej niż wersja finalna.

Jakie rady dałbyś młodym artystom, chcącym dotrzeć do odbiorców lub zaistnieć w internecie?

Muszą wiedzieć, czego chcą: co chcą uzyskać, do jakich ludzi chcą dotrzeć, na czym im zależy. Dopiero wtedy mogą decydować o doborze środków rozpowszechniania tego, co robią. Ja próbowałem wielu rzeczy i muszę stwierdzić, że np. Facebook mi nie odpowiada, choć dla innych może być doskonały. Korzystałem też kiedyś z deviantart.com, digart.pl, z Blogera i WordPressa, ale muszę powiedzieć, że to wszystko w moim przypadku okazało się stratą czasu! Bardziej profesjonalne rzeczy wrzucam na behance.net i dribbble.com, ale to jest już zupełnie inna, niekonkurująca działka służąca do promocji prac zawodowych. Tumblr jest prosty i mogę zając się tym, co ważne i skupić na swojej pracy.

Jakie blogi na Tumblrze najczęściej czytujesz?

Zdjęcia, moda, GIF-y, sztuka, komiks, design. Jest kilka blogów, których nie mogę wyjawić, bo są po prostu genialne! Tumblra traktuję jako obserwatorium-kopalnię pomysłów. Często coś mnie inspiruje lub daje iskrę, która zapala mnie do pracy nad jakimś pomysłem. Lubię patrzeć na blogi, tak jak lubię patrzeć na ludzi. Każdy jest inny, kolorowy, oryginalny. To jest taka metafora tłumu, w którym może coś mnie zainteresować i sprawi, że pójdę w jakimś kierunku. Należy jednak też umieć odsiewać to, nad czym nie warto tracić nawet sekundy. Kwestia wprawy i gustu. Zawsze można przestać kogoś obserwować.

Imię i nazwisko: Rafał Nitychoruk

Nazwa bloga: Za dużo słów

Miejscowość: Trójmiasto

Data pierwszego posta: grudzień 2011

Z zawodu jest fototechnikiem i pracuje w sklepie foto, a czasami jako fotograf. Jest pasjonatem fotografii. Reszta interesuje go o tyle, o ile ma z fotografią związek. Fizyka, chemia, historia pozwalają mu lepiej zrozumieć procesy fotograficzne oraz jak się z fotografią obchodzić.

Jakbyś określił swój styl fotografowania?

Wprawkowy - eksperymentalny - reporterski. Wszystkie zdjęcia są wprawkami, ćwiczeniami lub eksperymentami na wielu płaszczyznach. W czasie robienia zdjęć najmniej mnie interesuje to, co się dzieje - najbardziej, jak to będzie wyglądać. Za każdym razem uczę się czegoś nowego. Łączy je też frajda gapienia się w wizjer + z dźwięku trzaskającej migawki - każdy wypad na zdjęcia może się skończyć w zupełnie innym stylu. Uwielbiam też technikę analogową, którą traktuję bardzo, bardzo eksperymentalnie i daje mi ona najwięcej satysfakcji.

Jedna zasada, jakiej staram się trzymać, to mało ingerencji w zdjęcia - prosta obróbka powinna wystarczyć. Więcej myślenia przy robieniu zdjęć, mniej przy „obrabianiu”. Na Tumblrze zdjęcia łączy jeszcze chęć pokazania ich pewnej kobiecie…

Intryguje mnie, dlaczego podpisujesz swoje zdjęcia alfabetem Morse’a? Jaki efekt chcesz tym osiągnąć?

Nie lubię przegadanych zdjęć. Rozprasza mnie to, a sam mam tendencję do mówienia za dużo. Morse zmusza mnie do pisania niemal telegramów, bo samego parcia na słowo nie mogę powstrzymać. Czy chcę tym coś osiągnąć? Nie do końca. Ja po prostu lubię sygnały. Odpowiada to mojemu patrzeniu na świat - pełnego znaków, równań, procesów, wzorów. Kreski, kropki. .—. —- —.. .- - -.— — —..— .-. —- —.. —. .-. -.— —.. .- -. .. . —. —- … .—. .-. .- .— .. .- -.. ..- —..-. —- .-. .- -.. —- …-… -.-. .. — —- .—- . .—- -.- —- -… .. . -.-. .…-.-.-

Dlaczego wybrałeś Tumblra?

Łatwo go skonfigurować, daje spore możliwości, dobrze wygląda, można go mocno spersonalizować. Jest bardzo przyjazny dla użytkownika i strasznie podoba mi się łatwość dodawania różnych treści i ich rozdział. Cytat, film, link, muzyka, zdjęcie… Rewelacja. Nie bez znaczenia jest możliwość kolejkowania postów (naprawdę ułatwia to życie) i to zupełnie za darmo - w innych portalach to jest superekstrahiper płatne.

Jakie blogi na Tumblrze inspirują Cię?

Podpatruję te, od których autorów mógłbym się czegoś nauczyć, bądź w jakiś sposób zrobili na mnie wrażenie. Jednak dla samych zdjęć wolę iść na wystawę albo kupić album. Jednym z fotoblogów wartych śledzenia jest PhotoFlow.